Sağlık

Kendini Kabullenme…

Selamlar…ÇATLAK KOVALAR…Bizim kültürümüzdeki en çok kullandığımız tabirlerden biri de ”hatasız kul olmaz”dır.Ama günlük hayatta hem etrafımıza ve en kıymetlisi de kendimize karşı genelde acımasız,önyargılı davranırız birçok vakit.Gerçekten de insanın kendi bedeli hakkındaki yerleşik kanıları,değiştirilmesi en sıkıntı olan düşüncelerdendir. Kişinin kendi kendine biçtiği bedeller gerçekte çok genellenmiş kanılardan oluşur.Unutulmamalıdır ki bireyler davranışları değildir.Bu yüzden kendimizle ilgili konuşurken kendimizi damgalayacak tabirlerden kaçınmak gerekir.Ve öbürleri her ne derse desin kişinin kendini kabul etmesi memnunluk için ön şarttır.Kişinin kendini geliştirmesi için vakit zaman kendini diğerleriyle karşılaştırması gerekebilir.Ancak bu kıyaslamaları yaparken kendiyle ilgili kullandığı genellemeler ya da kendini aşağılayıcı telaffuzlar bireye hiçbir fayda getirmez. Hayatın gerçek hedefi kişinin daima olarak kendini kanıtlamaya çalışmasından çok hayattan doyum alması,keyif bulmasıdır.Kişi bir başarısızlıkla karşılaştığı vakit bunun dünyanın sonu olmadığını görmeli ve”olduysa n’olmuş”diyebilmelidir. Bu türlü demek hiçbir şeyi umursamamak,”hiçbir kıymeti yok”anlamına gelmemeli,”her şey bu demek değil”anlamına gelmelidir.Kendini kabullenme niyetlerde başlar ve davranışlarda kendini gösterir. Berbat davrandığımızda berbat bir insan olmadığımız,yalnızca makus davranışları olan bir insan olduğumuzu unutmamalıyız. Kazansak da,kaybetsek de,çekilsek de kendimizi kabul edebileceğimizi bilmeliyiz. Diğerlerinin görüşlerine bedel verelim lakin bu görüşlerin bizi tanımlamasına müsaade vermeyelim.Hele de kendimize oburlarının gözünden bakmamalıyız. Aptalca davrandığımız vakitler olabilir lakin bu aptal olduğumuz manasına gelmez. Yanılgılarımızdan,hatalarımızdan ders çıkartmaya çalışmamız bile aptal olmadığımızın ispatıdır.Aptallık edebiliriz ancak bu aptal olduğumuzu göstermez. Kendimizi ayıplamadan,örselemeden,aşağılamadan düzeltmeye çalışmalıyız. Kendimizi bir insan olarak kabul etmek,kendimin insanüstü olduğunu kanıtlamaktan ya da öteki insanların altında kendimi görmekten çok daha yeterli olur. Başarılı olmak daha uygun olabilir lakin bu beni daha uygun biri yapmaz.Aynı formda başarısız olmak berbat olabilir ancak bu beni daha makus biri yapmaz.Kavramları karıştırıp kendimiz değersizleştirmeyelim. Kendimizi kabul etmenin hiçbir kaideye ya da kimseye bağlı olmadığını görelim,inanalım.Düşünce ihtilali yapmak sanıldığı kadar güç bir süreç değildir.Yeter ki inanalım ve kararlı olup yeni fikir kalıplarını sık sık kullanalım. ”Hindistan’da bir hatası,boynuna astığı uzun bir sopanın uçlarına taktığı iki büyük kovayla su taşırmış. Kovalardan biri çatlakmış.Sağlam olan kova her seferinde ırmaktan işverenin konutuna ulaşan uzun yolu dolu olarak tamamlarken,çatlak kova içine konan suyun yalnızca yarısını meskene ulaştırabilirmiş. Bu durum iki yıl boyunca bu türlü sürmüş.Sucu her seferinde işverenin konutuna yalnızca bir buçuk kova su götürebiliyormuş.Sağlam kova muvaffakiyetinden gurur duyarken,zavallı çatlak kova misyonunun yalnızca yarısını yerine getiriyor olmaktan ötürü utanç duyuyormuş. İki yılın sonunda bir gün çatlak kova ırmağın kıyısında sucuya seslenmiş:’Kendimden utanıyorum ve senden özür dilemek istiyorum.’Neden?diye sormuş kabahati.Kova cevap vermiş:’Çünkü iki yıldır çatlağımdan su sızdığı için taşıma misyonumun yalnızca yarısını yerine getirebiliyorum.Benim kusurumdan ötürü sen bu kadar çalışmana rağmen,emeklerinin tam karşılığını alamıyorsun’.Sucu şöyle demiş:’ İşverenin meskenine dönerken yolun kenarındaki çiçekleri farketmeni istiyorum.’Gerçekten de zirveyi tırmanırken çatlak kova patikanın yanındaki yabani çiçekleri ısıtan güneşi görmüş. Lakin yolun sonunda tekrar suyunun yarısını kaybettiği için kendini makus hissetmiş ve tekrar sucudan özür dilemiş.Sucu kovaya sormuş. ‘Yolun yalnızca senin tarafında çiçekler olduğunu ve öteki kovanın tarafında hiç çiçek olmadığını farkettin mi?..Bunun nedeni benim senin kusurunu bilmem ve ondan yararlanmamdır.Yolun senin tarafına çiçek tohumları ektim ve her gün biz ırmaktan dönerken sen onları suladın.İki yıldır ben bu hoş çiçekleri toplayıp onlarla işverenin sofrasını süsleyebildim.Sen bu türlü olmasaydın,o bu hoşlukları konutunda yaşayamayacaktı.” İşte bu öyküdeki üzere hepimizin kendine has kusurları vardır,olacaktır.Hepimiz aslında biraz çatlağız:)Kusurlarımızdan korkmadan,onlara sahip çıkarak kendimizi kabullenerek hayatta yeni bir sayfa açabiliriz. Tahminen de o kusurlar gerçek gücümüzdür.Gönlünüzde çiçekler açmasına müsaade verin ve bu müsaadesi kimsenin onayına gereksinim duymadan kullanabileceğinizi hiçbir vakit unutmayın.Çaresiz olmadığımızı bilmeli ve manileri tek tek ortadan kaldırmalıyız.Ve bu mahzurların en kıymetlisinin de kendi kendimize oluşturduğumuz iç maniler olduğunu farketmeliyiz. Yapılacak şey,çaresizliğe götüren o içteki mahzurun aşılması ve “ben çaresiz değilim” demektir. “Ben yapamam” demek bir iç pürüzdür. Olumsuz düşünülen her şey bir iç manidir, olumsuz düşünmeyi olumlu hale çevirmek, iç pürüzden kurtulmaktır. İkinci yol da kişinin dışında olan engellerdir. “Yapmazsın, edemezsin, başaramazsın” diyen ebeveynler, arkadaşlar, dostlar yahut tanıdıklar en büyük engeldirler. Kişi kendi içindeki pürüzü aşamadığında dışındaki pürüzleri de kolay kolay aşamaz. Kişi “ben güçlüyüm, kendime inanıyorum, başarabilirim” diyerek birinci pürüzü, kendisine mahzur olmak isteyen kim varsa etrafında onları dinlemeyerek de ikinci mahzuru aşmalı ve çaresizlik konusunda denemeler yapmalı, başlamak için en uygun vakti beklemek yerine çabucak başlamalı, artık başlamalı, şu anda bulunduğu yerden, elindekilerle başlamalıdır. Kişinin içindeki sınırsız deneme isteği, inancıyla birleşince imkânlar önüne de açılacak ve çaresizliğin belini kıracaktır. Zira bir şeyi denemeden kaybetmek, baştan kaybetmek demektir lakin birebir şeyi deneyerek kaybetmek, deneme ile çaresizliği aşmayı öğrenmektir. Kendi kalbine bakamayanın hayatı bulanıktır. Kendi yüreğine bakabilme yüreği gösterenler gönlünün muradını keşfedenlerdir. Dışarıya bakan hayal görür, hayal dünyasında kaybolur, içeriye bakan uyanır, kendini keşfeder.”der C.G.Jung. Hepimize mis kokulu çiçeklerin olduğu keyifli keşifler diliyorum.Ertelemeden,hemen bugün…

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu